Scenariusz przedstawienia teatralnego pt. „Charlie” autorka: Monika Brocka, nauczycielka w SP 90 w Poznaniu muzyka: inspirowana muzyką z filmów z udziałem Charliego Chaplina. Taper gra podczas przedstawienia. obsada: Charlie, jego odbicie, jego ukochana, złodziej jabłek, złodziej kwiatów, wielbicielki talentu Charliego, jury "Scenariusz akademii z okazji uchwalenia Konstytucji 3 maja dla gimnazjów i szkół średnich" (autorzy: Joanna Jabczy ńska, Marzena Solnica - Gimnazjum Nr 25) Scenariusz ten, ma za zadanie przedstawi ć akt uchwalenia Konstytucji 3 maja, jako pocz ątek procesu, który doprowadził do całkowitej likwidacji pa ństwa polskiego. Konkursy dramaturgiczne. Zenon Fajfer: Stawką jest wolność. 09.11.2023. Bydgoszcz. Aurora 2023. Nagroda za portret młodego pokolenia europejskich tułaczy dla autora z Serbii. 30.10.2023. Bydgoszcz. Danilo Brakočevič z Serbii laureatem Aurory – Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy. Oddajemy w Państwa ręce scenariusz przedstawienia teatralnego, które ma na celu popularyzację wśród przedszkolaków i uczniów szkół podstawowych tematyki związanej z dziedzictwem kulturowym, kształtowanie postawy wrażliwości i odpowiedzialności za dobra kultury oraz pamiątki przeszłości. Scenariusz stanowi propozycję do pracy Scenariusz przedstawienia teatralnego opartego na wierszach Jana Brzechwy – Przedszkolny Teatr Rodzica pt. ,,Książka naszej mamy” opracowały: mgr Anita Michałowska, Krystyna Wituszyńska Cele: • Integracja rodziców ze społecznością przedszkolną, • Nawiązanie bliższego kontaktu między dziećmi, rodzicami i nauczycielami, • Tworzenie atmosfery radości, przyjaźni i zaufania. Scenariusz przedstawienia teatralnego na motywach bajki Janiny PorazińskiejSztuka w czterech odsłonach opracowana dla czterech zespołów. Wszystkie dzieci dzielimy na cztery zespoły, które zaprezentują się w czterech odsłonach: Przy mrowisku, Przy barci, Nad stawem, W zamku . Był sobie raz Szewczyk Dratewka. F3fxcP. Numer projektu: 14 Kategoria projektu: Szkoła podstawowa 4–8 Grant Jury Przyznawany przez Kapitułę Konkursową. Dziękujemy za oddanie głosu Opis pomysłu Warsztaty teatralne skierowane będą do uczniów z klas 7 i 8. Celem projektu będzie wystawienie przedstawienia połączonego z zabawami integracyjnymi dla uczniów z oddziałów przedszkolnych i klas 1-3 oraz klas integracyjnych i specjalnych. W trakcie zajęć uczniowie poznają zawody związane z pracą w teatrze takie jak reżyser, aktor, scenograf, charakteryzator, choreograf, scenarzysta, operator światła, sufler, garderobiana, rekwizytor, inspicjent, ale nie tylko związane z pracą w teatrze. Rozszerzymy nasze działania o poznanie różnych zawodów tj. prezenter, grafik komputerowy, specjalista od mediów społecznościowych, kamerzysta, montażysta, krawcowa, artysta malarz, realizator dźwięku, kasjerka, terapeuta, nauczyciel, animator kultury, handlowiec, specjalista od promocji, zarządzania i marketingu, nauczyciel bibliotekarz, dziennikarz, prezenter, piosenkarz, fryzjer, kosmetyczka, itd. Plan działania Warsztaty będą się odbywały na zajęciach z doradztwa zawodowego oraz na lekcjach wychowawczych. Rozdzielimy zadania. Zaprojektujemy plakaty i inne materiały promujące spektakl. Wykonamy scenografię do przedstawienia, zaprojektujemy kostiumy. Wymyślimy zabawy integracyjne. Zaprosimy uczniów z oddziałów przedszkolnych, 1-3 i klas specjalnych. Rozdamy upominki dla publiczności. Miejsce i czas realizacji Pomysł realizowany będzie w czytelni Szkoły Podstawowej nr 4 w Swarzędzu. (październik - próby, listopad - próby i działalność promocyjna, początek grudnia - występ dla publiczności); Pomysł na realizację w sytuacji zawieszenia zajęć w szkołach W przypadku nauki zdalnej próby do przedstawienia i sprawy organizacyjne będą odbywały się przy użyciu aplikacji GOOGLE MEET. Jeżeli nauczanie zdalne przeciągnie się na kilka miesięcy to aktorzy nagrają w domu poszczególne fragmenty i zmontujemy materiał z tego przedstawienia. Powstanie film, który prześlemy nauczycielom i publiczności z młodszych klas. Korzyści dla uczniów Przygotowanie scenariusza na podstawie książki. Nauczenie się roli. Zaprojektowanie ogłoszenia, zaproszenia, biletów do spektaklu. Przygotowanie scenografii (scena, rekwizyty). Uczniowie będą odpowiedzialni za charakteryzację aktorów (wykonanie makijażu, pomalowanie paznokci, zrobienie ciekawej fryzury). Zaprojektowanie kostiumów (stylizacja czyli wykorzystanie gotowych ubrań, drobne przeróbki krawieckie czyli przerobienie starych ubrań, podszywanie elementów do ubrań itd.). Uczniowie nabędą szereg bardzo ważnych umiejętności tj.: współpraca, komunikatywność, sztuka autoprezentacji, rozwój kreatywności, umiejętność organizacji pracy, rozwój zdolności manualnych, wyższe kompetencje z zakresu IT itd. Wykorzystanie grantu Wygrana pomogłaby nam w realizacji naszego projektu. Zakupienie materiałów plastycznych (np. farby, papier, klej, szary papier, tektura falista itd.), dekoracyjnych do wykonania rekwizytów (np. wstążki, balony, pompony, kostiumów, które czasami trudno wykonać samodzielnie lub uszyć, drobne upominki do publiczności (np. lizaki, cukierki); Elementy unikatowe Nasz projekt jest wyjątkowy, ponieważ skierowany jest do uczniów z klas 7 i 8 w bardzo ważnym momencie ich życia. Nasza młodzież stoi u progu wejścia w dorosłość. Klasa 8 jest bardzo ważna, ponieważ muszą podejmować bardzo ważne decyzje dotyczące swojej przyszłości edukacyjno-zawodowej i wyboru zawodu. Doświadczenie praktyczne wyniesione z udziału w takich warsztatach teatralnych pomoże im w podjęciu tej ważnej decyzji. Wzmocni również ich poczucie wartości, rozwinie sztukę autoprezentacji. A zdobyte przez nich kompetencje będą mogli w przyszłości wykorzystać na rynku pracy. Opis realizacji Projekt "Warsztaty teatralne najlepszym sposobem przygotowania uczniów do wejścia na rynek pracy” pozwolił nam na przeprowadzenie warsztatów, których celem było rozwinięcie u uczniów klas 7 i 8 kompetencji kluczowych niezbędnych na rynku pracy oraz poznanie różnych zawodów. Szczególnie kompetencji miękkich, które są bardzo ważne w dorosłym życiu. Realizację projektu rozpoczęliśmy od promocji konkursu „Projektanci edukacji” wśród uczniów klas 7 i 8. Uczniowie na zajęciach z doradztwa zawodowego dowiedzieli się o pomyśle koordynatora na realizację projektu w SP4 w Swarzędzu oraz o drugim etapie konkursu organizowanego przez „Nową Erę”. Zostali poinformowani na czym polega projekt, jakie są jego cele i jakie efekty chcemy osiągnąć. Po wypełnieniu wszystkich niezbędnych formalności tj. kontrakt, zgody rodziców na udostępnianie wizerunku, przetwarzanie danych oraz na udział w konsultacjach w szkole i zastosowaniu zasad bezpieczeństwa w szkole w związku z coronavirusem uczniowie przystąpili do realizacji projektu. Do projektu przystąpiło siedem grup teatralnych, w tym dwie klasy integracyjne (7a, 8a) i jedna klasa specjalna (8d). W trakcie zajęć uczniowie dowiedzieli się jakie są formy teatralne dla dzieci tj. teatr pacynkowy, kamishibai, kukiełkowy, marionetek, cieni, teatr żywy i pantomina. Nauczyciel zaprezentował kilka przykładów takich form teatralnych w postaci materiałów edukacyjnych i filmików dostępnych w Internecie. Pierwszym zadaniem grupy było podjęcie decyzji, która forma teatralna najbardziej im odpowiada. Kolejnym krokiem było wyjaśnienie młodzieży jakie zawody funkcjonują w teatrze, filmie i telewizji oraz jakie zawody wspierają proces realizacji spektaklu, programu lub filmu. Uczniowie poznali bardzo dużo zawodów tj. reżyser, aktor, aktor-animator scenograf, pisarz, dramaturg, charakteryzator, choreograf, sufler, tancerz, piosenkarz, prezenter, dziennikarz, bloger, youtuber, fotograf, kamerzysta, lektor dubbingowy, artysta malarz, ilustrator, grafik, informatyk, montażysta, operator świateł i dźwięku, animator, terapeuta, biblioterapeuta, księgowy, inspicjent, kasjer zapoznaniu się z zawodami, uczniowie musieli dokonać wyboru jaką funkcję (zawód) będą pełnić w trakcie realizacji projektu. Wybrali również lidera projektu, który był łącznikiem między grupą teatralną, a koordynatorami projektu (nauczycielami). W tym celu otrzymali tabelę z podziałem obowiązków, wyjaśnieniem jaki jest zakres obowiązków związany z danym zawodem. Po dokonaniu tego wyboru skupili się na wybraniu literatury na podstawie, której napiszą scenariusze do spektakli. Po warsztatach z biblioterapii prowadzonych przez nauczyciela bibliotekarza uczniowie podjęli decyzję, że będzie to ulubiona obecnie seria książek dla dzieci pt. „Basia”. Główna bohaterka Basia jest dziewczynką, która mieszka w Polsce i przyjaźni się z rówieśnikami. Nie jest idealnie grzeczna – ale nie sposób jej nie lubić. Gdy znajduje się w trudnych sytuacjach to próbuje sobie z nimi poradzić. Odkrywa również, że ważne pytania mają często proste odpowiedzi. Seria o Basi przede wszystkim uczy szacunku i tolerancji do innych ludzi. Pomaga rozwiązywać problemy i tłumaczy w jaki sposób dzieci i młodzież mogą poradzić sobie w czasie choroby, jak walczyć z uzależnieniami od telefonu, tabletu, słodyczy oraz telewizji. Wyjaśnia również, że w życiu nie zawsze jest tak jakbyśmy tego chcieli i dzieci muszą umieć sobie z tym poradzić. Młodzież otrzymała do przeczytania książki pt. „Basia i tablet”, „Basia i telefon”, „Basia i telewizja”, „Basia i słodycze”, „Basia i chorowanie” oraz „Basia i upał w ZOO”. Na podstawie tej serii uczniowie, którzy zgłosili, że wcielą się w rolę dramaturga mieli za zadanie napisać scenariusz do przedstawienia. W tym celu nauczyciel polonista przeprowadził z grupą pisarzy warsztat z scenopisarstwa, w których przypomniał co to są didaskalia, tekst główny, obsada, rekwizyty, scenografia, kieszeń, budka suflera itd. W trakcie warsztatu w jednej z grup narodził się pomysł napisania autorskiego scenariusza o Basi, która zachorowała na coronavirusa. Młodzież coraz częściej słyszała w mediach informacje o tym, że po kilku miesiącach zdalnego nauczania dzieci i młodzież mają problemy psychiczne tj. przygnębienie, depresje, brak motywacji do nauki i inne problemy wychowawcze. Była to świetna okazja dla uczniów o zdolnościach lingwistycznych, kreatywnych i pomysłowych. Uczennice z klasy ósmej uznały napisanie scenariusza za bardzo dobre przygotowanie przed egzaminem ósmoklasisty. Uczennice starannie przygotowały się do napisania scenariusza na temat coronavirusa. W tym celu zgromadziły liczne materiały medyczne związane z objawami coronavirusa i sposobami leczenia, musiały lepiej poznać Basię i jej rodzinę. W związku z tym przeczytały kilka książek o Basi, zapoznały się również z opiniami psychologów i pedagogów na temat skutków ubocznych zbyt długiego siedzenia przed komputerem. Postanowiły napisać taki scenariusz, który pomoże dzieciom w zmaganiu się z chorobą i zmotywuje niektórych uczniów do zaangażowania się na lekcjach w trakcie zdalnego tak po kilku konsultacjach z polonistą powstał scenariusz do spektaklu „Basia i coronavirus”, który przedstawia historię dziewczynki, która zachorowała na coronavirusa. Opowieść o Basi, która kilka dni zmagała się w szpitalu z coronavirusem, o tym że poznała tam bardzo miłych lekarzy i pielęgniarki, nawiązała również szpitalną przyjaźń. Jest tam również wątek brata Basi-Janka, który w czasie pandemii coronavirusa ma zdalne nauczanie, ale niestety okazało się, że chłopiec nie słucha nauczycieli, wyłącza kamerę i nie odrabia zadań. Po rozmowie rodziców z dyrektorem szkoły Janek obiecuje poprawę. W rozwiązaniu tej trudnej dla całej rodziny Basi sytuacji wspiera ich psycholog szkolny. Dzięki temu cała historia kończy się dobrze. Basia wyzdrowieje, a Janek zacznie się dobrze uczyć i szybko poprawi projektu postanowili dobrze przygotować młodzież do realizacji projektów, w związku z tym zorganizowano warsztaty teatralne o różnej tematyce. Na warsztaty zaproszono osoby, które są specjalistami w danej dziedzinie. Uczniowie uczestniczyli w warsztatach dziennikarskich, rysunku i malarstwa, scenopisarstwa, charakteryzacji, ruchu scenicznego, emisji głosu, prawidłowej dykcji, fotografii, filmowania, montażu filmu, grafiki, dubbingu biblioterapii, terapii, choreografii, stylizacji, charakteryzacji, ruchu scenicznego (dramy), animacji, informatyki i grafiki. Powstało 7 grup teatralnych. Każda grupa wymyśliła nazwę dla swojego teatru, wykonała materiały promocyjne, scenografię, rekwizyty do spektaklu. Uczniowie korzystając z literatury dziecięcej napisali scenariusze do temu uczniowie poznali kolejne zawody tj: logopeda, neurologopeda, lektor, terapeuta, biblioterapeuta, fryzjer, kosmetyczka, stylistka, krawcowa, projektant mody, stolarz, florysta, lekarz, pielęgniarka, ratownik medyczny, dietetyk. Efektem końcowym projektu było nagranie filmów z przedstawień dla oddziałów przedszkolnych, klas 1-3, klas specjalnych. Wyzwania i/lub napotkane problemy Oczywiście, że pojawiły się problemy z w trakcie realizacji projektu. Natomiast uważamy, że założeniem naszego projektu było przygotowanie uczniów do radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, które bez wątpienia napotkają na drodze edukacyjno- zawodowej. Trudności jakie napotkaliśmy to dwie kwarantanny nałożone na nauczyciela koordynującego cały projekt, nieobecność niektórych uczniów na warsztatach w związku z kwarantanną. Ograniczenia i zasady sanitarne (konieczność noszenia maseczek, dystans, dezynfekcja) związane z liczbą uczestników na tzw. konsultacjach w szkole oraz lock down w całym kraju. Rozwiązanie problemówPo pierwsze mniejsze grupy projektowe, wybór lidera co bardzo ułatwiło organizację i komunikację pomiędzy uczestnikami projektu. W trakcie nieobecności nauczyciela w szkole warsztaty odbywały się zdalnie z wykorzystaniem aplikacji GOOGLE MEET, warsztaty w formie konsultacji w szkole prowadził w tym czasie inny nauczyciel koordynujący projekt. Z wymaganiami sanepidu poradziliśmy sobie przygotowując wszystkie niezbędne zabezpieczenia takie jak maseczki, rękawiczki, dezynfekcja, małe grupy, deklaracja udziału na zajęciach uczniów zdrowych. Zrezygnowaliśmy z zabaw integracyjnych, degustacji, zabaw tanecznych w związku z tym, że trudno byłoby zachować dystans społeczny. Korzyści dla uczniów Efektem udziału uczniów w warsztatach teatralnych było bardzo dobre przygotowanie aktorów i aktorów-animatorów do odegrania swojej roli, wyraźnego wygłaszania swoich kwestii, odpowiedniego prowadzenia narracji, właściwej interpretacji tekstu, modulowania głosu. Warsztaty z rysunku i malarstwa szczególnie przydały się grupie, która wystawiała przedstawienie w formie teatru kamishibai (ilustracji) oraz tam gdzie trzeba było wykonać dostosowaną do treści spektaklu scenografię (np. drzewa, budynki, potrawy, sprzęt AGD i RTV itd.) Powstały również materiały marketingowe promujące poszczególne przedstawienia tj. plakat, bilet, prezentacja, film, program, strona www, piękne artystyczne zdjęcia z przedstawień udało nam się również nakręcić programy telewizyjne tj. program kulinarny promujący zdrowy styl życia wśród uczniów i pracowników szkoły, wywiad o dyskryminacji, z Rzecznikiem Praw Dziecka, scenki rodzajowe o złym zachowaniu oraz wywiad z członkami grup teatralnych podsumowujący cały projektu pozwoliła również na rozwinięcie u uczniów inteligencji językowo-lingwistycznej (napisanie: scenariusza, przemówienia, wywiadu, quizu, dialogu, bloga, prowadzenie korespondencji elektronicznej z koordynatorem projektu i grupą teatralną), matematyczno-logicznej (obliczenie liczby publiczności biorąc pod uwagę pomieszczenie i warunki sanitarne w związku z covidem, obliczenie wydatków związanych z realizacją danego projektu, obliczenie kosztów wystawienia spektaklu, koszty zatrudnienia, koszty utrzymania obiektu, koszty wykonania w scenografii praca w programie excel), wizualno-przestrzennej (wykonanie scenografii, dekoracji, rekwizytów, materiałów promocyjnych, ilustracji), muzyczne (dostosowanie odpowiednich dźwięków, wykonanie piosenki), kinestetyczna (zaplanowanie zabaw ruchowych, plastycznych i tanecznych dla dzieci), intrapersonalna (praca w grupie teatralnej, umiejętności współpracy, mediacji, kompromisu i dialogu zwłaszcza w sytuacjach trudnych) interpersonalna (nawiązanie dobrych relacji z publicznością tzn. z przedszkolakami, dziećmi i młodzieżą z klas integracyjnych i specjalnych, łatwość nawiązywania kontaktów, walka ze stresem, tremą oraz sztuka autoprezentacji), przyrodnicza (powtórzenie zagadnień związanych z porami roku, zmianami w przyrodzie, chorobami, uzależnieniami, dietą, walką ze stresem, leczeniem depresji itd.).Realizacja projektu w klasach 7 i 8 przybliżyła młodzieży również cele i misję wolontariatu. Nauczyła młodzież wrażliwości, empatii i odpowiedniej reakcji na słabszych, odrzuconych, niepełnosprawnych, uzależnionych. Wskazała wartości jakimi powinni się kierować w swoim życiu. Udział w projekcie nauczył uczniów, a w przyszłości przyszłych pracowników: odpowiedzialności, umiejętność organizacji pracy, rozwinęli zdolności manualne, nabyli wyższe kompetencje z zakresu IT, koordynowania pracy zespołu (liderzy), współpracy w zespole (uczestnicy) i stopniowego dążenia do wyznaczonego celu, ale również elastyczności, kreatywności, myślenia krytycznego, formułowania wniosków i podejmowania decyzji (planowanie, ewaluacja) oraz przedsiębiorczości, sposobów rozwiązywania problemów i sztuki improwizacji. Projekt zmobilizował młodzież do rozwijania swoich mocnych stron i walki ze słabymi (tj. reakcja na stres, spóźnianie się, kłamstwa, brak motywacji, nieodpowiedzialność, chęć dominacji itd.). Podniosła się u nich wiara we własne siły i możliwości. Dostrzegli również jakie korzyści przynosi współpraca i wymiana doświadczeń. Uzmysłowili sobie również dlaczego uczą się tylu różnych przedmiotów i jak wiedza i umiejętności zdobyte na lekcjach mogą wykorzystać w przyszłej pracy zawodowej. Oczywiście młodzież poszerzyła także swoje horyzonty dotyczące znajomości i odbioru sztuki teatralnej i filmowej. Projekt rozwinął u nich pasje, zainteresowania. Pokazał w jaki sposób można ciekawie spędzać czas wolny, pomógł w podjęciu decyzji o wyborze szkoły ponadpodstawowej. Warsztaty teatralne dotyczyły różnych tematów i dlatego uczniowie dowiedzieli się z jakimi problemami społecznymi boryka się współczesny świat. Korzyści dla lokalnej społeczności Realizacja takiego projektu w tych trudnych czasach miała przede wszystkim pozytywne oddziaływanie terapeutyczne i integracyjne. Terapeutyczne, ponieważ uczniowie po kilku miesiącach zdalnego nauczenia w domu mieli okazję przyjść do szkoły na tzw. konsultacje i mogli spotkać się z niektórymi kolegami i koleżankami. W ten sposób mogli wspólnie zrobić coś innego, ciekawego i wartościowego. W realizacji terapeutycznych funkcji projektu wykorzystano metody dramy, arteterapii biblioterapii, terapii ręki. Działanie integracyjne, ponieważ w realizację projektu zaangażowało się bardzo wiele osób tj. dyrekcja, nauczyciele, pedagodzy, psycholog, terapeuci, pracownicy administracyjni i techniczni, rodzice. Projekt zintegrował również poziomy nauczania w szkole, ponieważ starsi uczniowie zrobili coś dla młodszych i w trudnej sytuacji życiowej. W dobie pandemii kiedy kina i teatry są zamknięte, gdy brakuje szeroko pojętych działań kulturalnych, nagranie wartościowych spektakli teatralnych dla dzieci było bardzo bezpieczną i korzystną formą promocji wartości i kultury w środowisku lokalnym. Projekt wsparły i zapoznały się z efektami pracy uczniów klas siódmych i ósmych władze lokalne, instytucje oświatowe, stowarzyszenia i fundacje. Prace nad tym projektem dały również nadzieję, że nawet w takich trudnych czasach można zrobić dla innych coś dobrego. Oczywiście pokazał, że są jeszcze nauczyciele i uczniowie, którym chce się realizować ciekawe i ambitne projekty. Nagranie przedstawień mówiących o projektach edukacyjnych, uzależnieniach, dyskryminacji, chorobie, relacjach rodzinnych, problemach wychowawczych stał się także bardzo dobrym materiałem edukacyjnym dla nauczycieli do przeprowadzenia lekcji wychowawczych, lekcji języka polskiego w systemie nauczania zdalnego. Szczególne osiągnięcia Dumni jesteśmy przede wszystkim z tego, że udało nam się zrobić coś dobrego dla wszystkich uczniów, którzy w czasach pandemii siedzą w domach i mają ograniczone możliwości, jeżeli chodzi o wyjście do teatru czy kina. Oczywiście mamy satysfakcję z napisania autorskiego scenariusza „Basia i coronavirus”. Czujemy również ogromną satysfakcje i rozpiera nas duma, że odkryliśmy wśród naszych uczniów prawdziwe talenty aktorskie, logistyczne, organizacyjne, artystyczne itd.. Nagranie programu kulinarnego Emilia jako M...G..., ponieważ była to jedna wielka improwizacja uczniów klasy 7e. W tym dniu był tylko pomysł, ale nie mieli scenariusza i żadnych prób do tego programu. Natomiast program wypadł fantastycznie i wszystkim bardzo się spodobał. Szczęśliwi jesteśmy przede wszystkim z tego powodu, że nasz projekt wyrównuje szanse wśród uczniów, ponieważ projektem objęliśmy również klasy integracyjne i specjalne, i odnosimy wrażenie, że z jeszcze większym zaangażowaniem brały udział w tym również z ulgą, że pomimo pandemii i związanych z tym utrudnień udało nam się zrealizować do końca i na czas taki ciekawy i wartościowy projekt, którego efekty jeszcze bardzo długo będą wykorzystywane na lekcjach jako materiał dydaktyczny do pogadanek, dyskusji, terapii oraz jako przykład ciekawy przykład dobrze zaprojektowanej edukacji. Wnioski z realizacji Wydaje nam się, że wybór lidera powinien nastąpić przynajmniej po dwóch spotkaniach organizacyjnych, ponieważ wtedy tak naprawdę koordynator poznaję grupę i predyspozycje uczniów. Animowanie marionetek jest mniejszym obciążeniem fizycznym dla aktorów. O wiele trudniej jest aktorom, którzy animują pacynki. Natomiast w teatrze marionetek warto przygotować specjalne rekwizyty do przedstawienia, ponieważ marionetka z powodu krzyżaka nie zawsze ma możliwość wejścia w niektóre miejsca i nie jest wstanie również złapać pewnych przedmiotów. Zamawiając marionetki przez Internet nauczyciele muszą pamiętać, że rozmiar lalki podany w sklepie dotyczy lalki razem z tzw. krzyżakiem (nasze lalki mają 20 cm, natomiast w sklepie podana była informacja 35 cm, ponieważ doliczono krzyżak). Przed wyborem aktorów i narratora warto przeprowadzić krótki casting. Projekt, w którym wykorzystujecie teatr kamishibai wymaga bardzo dużo pracy, ponieważ należy wykonać kilkanaście obrazów w formacie A3, należy również zabezpieczyć ilustrację poprzez laminowanie lub folię samoprzylepną. Nauczyciele powinni również dobrze podzielić pracę nad poszczególnymi przedstawieniami. Każda grupa teatralna powinna mieć swojego nauczyciela koordynującego tylko projekt tej grupy, ponieważ koordynowanie tak ambitnego projektu w siedmiu klasach wymaga większego zespołu że jest to możliwe natomiast łatwiej będzie podzielić zakres obowiązków na kilku opiekunów. Zmiany w stosunku do zgłoszonego pomysłu Na etapie planowania grupy projektowe przygotowały dla dzieci po spektaklu bardzo ciekawe zabawy integracyjne, quizy z nagrodami, zajęcia plastyczne, muzyczne, taneczne, kulinarne, natomiast ze względu na pandemię postanowiliśmy zrezygnować z tych działań, ponieważ trudno byłoby zachować odpowiedni dystans społeczny. W związku z lock downem, który wiązał się z zakazem organizowania dużych uroczystości o charakterze kulturalnym oraz nieobecnością uczniów oddziałów przedszkolnych i klas 1-3 w nauczaniu stacjonarnym konieczne było nagranie przedstawień oraz udostępnienie w Internecie. W tym celu przygotowano odpowiednie materiały i działania promocyjne. Na stronie www szkoły umieszczono, artykuły, ogłoszenia i linki oraz wysłano wiadomości do nauczycieli. Organizacja tak dużego projektu wymagała trzech koordynatorów, jeden to za mało Realizacja tak ambitnego pomysłu z siedmioma grupami wiązała się z współpracą nauczycieli specjalistów dysponujących dobrą organizacją czasu, zdolnościami logistycznymi i szeroką wiedzą w wielu dziedzinach. Do koordynowania wybrano taki zespół ludzi, aby ich wiedza i umiejętności wzajemnie się uzupełniały. Pierwszym pomysłodawcą i koordynatorem projektu był kreatywny doradca zawodowy, pedagog specjalny, nauczyciel bibliotekarz, terapeuta ręki. Miłośnik malarstwa, teatru i opiekunem był pedagog specjalny. Z zamiłowania znawca przyrody, wspaniały fotograf, filmowiec, grafik, informatyk i nauczycielem był młody i ambitny logopeda, terapeuta i doświadczony uczestnik warsztatów i konkursów teatralnych. Wykorzystanie grantu Dotację wykorzystaliśmy na przedmioty i materiały niezbędne do realizacji projektu. W związku z tym zakupiono: 8 czeskich marionetek, komplet 12 pacynek, skrzynkę do teatru kamishibai oraz materiały plastyczne tj. folia do laminowania, taśma, kleje, krepa, brystol, farby itd. Efekty: filmy Kilka filmów z warsztatów teatralnych i spektakli: pt. "Basia i coronavirus" pacynkowy pt. "Basia i słodycze" cieni pt. "Basia i upał w ZOO" Projektanci edukacji z serii: Basia i przyjaciele (warsztat teatralny) Scenka rodzajowa „Dwie Dorotki w szkole” (warsztat teatralny) Ewaluacja projektu:Spotkanie z teatrem, czyli mini wywiad z wykonawcami Wywiad z wychowawcą z klasy 7a Galeria Załączniki Szkoła im. Jana Brzechwy Adres os. Kościuszkowców 4, 62-020 Swarzędz Dziękujemy za oddanie głosu << Wróć do listy projektów Koło teatralne klas I - III Szkoły Podstawowej jest zarówno jedną z form zajęć pozalekcyjnych jak też odgrywa znaczącą rolę wśród młodzieży. Uczniowie chętnie wypróbowują swoich sił w roli aktorów. Młodzież wcielając się w różne role sceniczne świetnie się przy tym bawi. Serdecznie pozdrawiam i polecam wszystkim. Spotkanie z Andersenem - Dziewczynka z zapałkami Andersen: (czarny melonik, czarny garnitur, biała koszula, czarna duża parasolka lub laska, czarne buty) Jestem Andersen. Opowiem wam pewną niezwykłą historię. Działo się to bardzo dawno temu. Ale to jeszcze nic dziwnego; prawie wszystkie bajki dzieją się dawno temu. Trudno. Tak to już jest. Mówi się też o tym, że to było za siedmioma górami, za siedmioma rzekami. I to prawda... Większość bajek jest wesoła, ale nasza będzie smutna. Nie zawsze chce się słuchać tylko wesołe historie – prawda? Rozmowa przy stole: (okno, oświetlona choinka, na stole talerze, zapalona świeca) Chłopiec: (odświętnie ubrany, jak do wieczerzy wigilijnej) A wiesz kochanie, dzisiejszy wieczór przypomina mi pewną historię. Dawno, dawno temu czytała mi ją moja mama... Chciałabyś ją usłyszeć? Dziewczyna: (odświętnie ubrana jak do wieczerzy wigilijnej) Pewnie, bardzo chętnie mój drogi. Chłopiec: O, właśnie mam książkę. Ona gdzieś tu jest... Już mam, posłuchaj.(otwiera książkę i czyta w tym czasie wchodzi na scenę z boku bosa dziewczynka z koszyczkiem, z siankiem i zapałkami, spaceruje) Było bardzo zimno. Śnieg padał i zaczynało się już ściemniać. W tym chłodzie i w tej ciemności szła ulicami miasta biedna dziewczynka z gołą głową i boso. Miała wprawdzie trzewiki na nogach, kiedy wychodziła z domu, ale co to znaczyło! To były bardzo duże trzewiki, nawet jej matka ostatnio je wkładała, tak były duże i mała zgubiła je zaraz, przebiegając przez ulicę, którą pędem przejeżdżały dwa wozy. Jednego trzewika nie mogła wcale znaleźć, a z drugim uciekł jakiś urwis. Wołał: Urwis: Przyda mi się na kołyskę, kiedy już będę miał dziecko... Dziewczynka z zapałkami (połatane ubranie, chusta na plecach podchodzi do widowni, wyciąga rękę z zapałkami, dotyka siedzących ręką, zwraca się do siedzących) Zapałki sprzedaję! Zapałki! Kupi Pani? Choć jedno pudełeczko... A może Pani? Tanio sprzedaję.(mówi do siebie i ukazuje swój stan) Jest coraz później, a ja nie sprzedałam ani paczuszki. Robi się szaro i zimno. Do domu wrócić nie mogę. Jestem głodna i zziębnięta. Chłopiec: Szła więc dziewczynka boso, stąpała nóżkami, które poczerwieniały i zsiniały z zimna. Niosła całą masę zapałek. Przez cały dzień nie sprzedała ani jednej. Nikt jej nie dał nawet grosika. Szła taka głodna i zmarznięta i wyglądała taka smutna, biedactwo! Płatki śniegu padały na jej długie, ciemne włosy, które tak pięknie zwijały się na karku, ale ona nie myślała wcale o tej ozdobie. Ze wszystkich okien naokoło połyskiwały światła i tak miło pachniało na ulicy pieczonymi gęśmi... Dziewczynka z zapałkami: (pociąga nosem) Jak coś pięknie pachnie. (podnosi oczy do góry i z rozrzewnieniem mówi) Babciu moja kochana, czy ty widzisz to, co ja? (siada w kąciku) Babuleńko, tak za Tobą tęsknię. Też lepiłyśmy kiedyś pierożki... Śpiewałyśmy kolędy. (kurczy się) Chłopiec: Usiadła i skurczyła się cała. Małe nożyny podciągnęła pod siebie, ale marzła coraz bardziej, a w domu nie mogła się pokazać, bo przecież nie sprzedała ani jednej zapałki, nie dostała ani grosza. A w domu było tak samo zimno. Mieszkała na strychu pod samym dachem i wiatr hulał po izbie, chociaż największe szpary w dachu zatkane były słomą i gałganami. Jej małe rączki prawie całkiem zamarzły z tego chłodu... Dziewczynka z zapałkami: Ach, jedna mała zapałka, jakby to dobrze było! Żeby tak wyciągnąć jedną zapałkę z wiązki, zapalić i tylko ogrzać paluszki! (zapala zapalniczkę, przytrzymuje ogień i otacza go ręką) Jak się iskrzy, jak płonie! Mały, ciepły, jasny płomyczek, niby mała świeczka otoczona dłońmi! O i zapałka już zgasła i znów otacza mnie chłód i ciemność nocy. (zapala nową zapałkę i wpatruje się w nią, a potem w kominek i przysuwa się do niego, grzeje ręce, zapala nową zapałkę i podchodzi do stołu) Chłopiec: Dziewczynce zdawało się że siedzi przed wielkim kominkiem. Ogień palił się w nim tak łaskawie i grzał tak przyjemnie. A i on znikł, a ona siedziała z niedopałkiem w dłoni. Zapaliła znowu nową zapałkę, wesoły płomień palił się i błyszczał, a gdzie cień padł na ścianę, stawała się ona przejrzysta jak muślin. Ujrzała wnętrze pokoju. Stał tam stół przykryty białym, błyszczącym obrusem, nakryty piękną porcelaną, a na półmiskach leżały smaczne potrawy. Aż tu nagle zapałka zgasła i widać tylko było nieprzejrzystą zimną ścianę. Zapaliła nową i już siedziała pod najpiękniejszą choinką... Dziewczynka z zapałkami: (zapala zapałkę i siada pod choinką) Jakaż ona cudowna! Jaka jasna! (przygląda się jej) Cudowne bombki mienią się na niej kolorami tęczy. (wyciąga ręce do choinki, patrzy w niebo i gwiazdy) Chłopiec: Była ona jeszcze wspanialsza i piękniej ubrana niż choinka u bogatego kupca. Tysiące świeczek płonęło na jej zielonych gałązkach, a kolorowe obrazki, takie, jakie zdobiły okna sklepów, spoglądały ku niej. Ale tu zgasła zapałka, a mnóstwo światełek choinki wznosiło się ku górze, coraz wyżej i wyżej i oto ujrzała ona, że były to tylko jasne gwiazdy, a jedna z nich spadała właśnie zakreślając na niebie długi błyszczący ślad. Dziewczynka z zapałkami: Ktoś umarł! Kiedyś moja babcia mówiła, że zawsze, kiedy gwiazdka spada, dusza ludzka ulatuje ku niebu, a ktoś inny rodzi się i zaczyna życie na ziemi. (zapala zapałkę) Chłopiec: Dziewczynka znów zapaliła zapałkę, ostatnią już z tego pudełka. Zajaśniało dookoła i w tym blasku stanęła przed nią stara babunia, taka łagodna, taka jasna, taka błyszcząca i taka kochana. (babcia podchodzi do dziewczynki, gładzi ją po głowie i się uśmiecha) Dziewczynka z zapałkami (do babci) Babuniu! O zabierz mnie ze sobą! Kiedy zapałka zgaśnie, znikniesz jak ciepły piec, jak te wszystkie potrawy i jak wspaniała olbrzymia choinka! (zapala zapałkę kilka razy, babcia obejmuje ją) Zabierz mnie tam, gdzie Ty jesteś i gdzie nie ma chłodu. Babciu, zabierz mnie ze sobą do nieba. Chłopiec: I stało się jaśniej niż za dnia. Babunia nigdy przedtem nie była taka piękna i taka wielka. Chwyciła dziewczynkę w ramiona i poleciały w blasku i w radości wysoko, wysoko. A tam już nie było ani chłodu, ani głodu, ani strachu... A kiedy nastał zimny ranek i ludzie wracali ze świątecznej mszy, w kąciku przy domu siedziała dziewczynka z czerwonymi policzkami, z uśmiechem na twarzy... nieżywa. Zamarzła na śmierć ostatniego wieczora minionego roku. Ranek noworoczny oświetlił blaskiem jasnego słońca małą postać przyprószoną śniegiem, trzymającą w ręku zapałki, z których garść była spalona... Nikt, nie tylko w jej mieście, ale na całym świecie nie był wtedy tak szczęśliwy, jak ta biedna, mała dziewczynka – dziewczynka z zapałkami. Przechodnie (kiwając głowami) Chciała się ogrzać... Dlaczego jej nikt nie pomógł ? Co za nieszczęście! Przecież to jeszcze dziecko! Szkoda, wielka szkoda. Biedne dziecko, tak mi jej żal. Taka mała dziewczynka! O, czemu nie kupiłem od niej choć pudełeczka zapałek? Biedactwo, zamarzła. Wielka szkoda. Chłopiec: Ale nikt nie miał pojęcia o tym, jak piękne rzeczy widziała dziewczynka i w jakim blasku wstąpiła ona razem ze swoją babcią w szczęśliwość Nowego Roku. Andersen: Możecie powiedzieć, że to nie możliwe. I, że tak być nie mogło. To zależy – w bajce na pewno mogło się i tak zdarzyć. Sami wiecie, w bajce możliwe jest zupełnie wszystko. (gaśnie światło, potem się włącza, wszyscy kłaniają się) Opracowała: mgr Nina Żdanuk Założenia programowo – organizacyjne Program autorski Edukacji teatralna w nauczaniu zintegrowanymzakłada rozszerzenie materiału o elementy wiedzy i umiejętności z zakresu sztuki teatralnej. Realizacja programu powinna być ściśle zintegrowana z podstawowym programem nauczania w kształceniu zintegrowanym. Materiał rozłożony na trzy lata, w myśl zasady stopniowania trudności, powinien być realizowany poprzez stosowanie różnorodnych metod, form nauczania i wychowania, nastawionych na wspieranie edukacyjne uczniów, ze szczególnym zwróceniem uwagi na indywidualne różnice, potrzeby oraz możliwości każdego dziecka. Koncepcja programu Edukacyjna koncepcja tego programu eksponuje w swoich podstawowych założeniach działalność twórczą dzieci i ich rozwój emocjonalny, uczuciowy i ruchowy oraz zaspakajanie ich potrzeb psychofizycznych, np. –potrzeby poznawczej, radosnego ruchu, różnorodnego działania, twórczości dziecięcej, zabawy, bezpieczeństwa, akceptacji i sukcesu, więzi i kontaktu z rówieśnikami, oparcia u dorosłych oraz fikcji i fantastyki. Myślenie dziecka cechuje animizm i antropomorfolizm, które powodują, że bardzo chętnie ucieka ona w świat swoich marzeń, w nierealny świat ożywianych przez siebie przedmiotów. Staje się ono wówczas reżyserem i aktorem jednocześnie, przeżywa własną przygodę z teatrem. Warto o tym pamiętać i świadomie dostarczać mu głębokich przeżyć artystycznych, które w przyszłości z pewnością będą podstawą odbioru sztuki. Małe formy sceniczne, środki teatralne są niezmiernie bogatym źródłem satysfakcji, są początkiem prawdziwych przeżyć, uczą współpracy w zespole, uczą odpowiedzialności i kształtują ogromne więzi emocjonalne między członkami zespołu. Zadania nauczyciela Nauczyciel w swoich oddziaływaniach powinien uwzględniać różnice indywidualne uczniów pod względem emocjonalnym, intelektualnym i fizycznym. Realizacja programu oczekuje od nauczyciela sprawowania trzech funkcji: kierowniczej – nauczyciel stoi na czele grupy teatralnej, kieruje nią , przewodniczy jej, interakcyjnej – nauczyciel jest w bezpośrednim kontakcie z uczniem, umie z nim rozmawiać, rozumie go, jest obdarzony zaufaniem grupy, którą prowadzi, organizacyjnej – nauczyciel nawiązuje współpracę z innymi, organizuje plan działań grupy, występy, wycieczki, spotkania, włącza do współpracy rodziców, szuka sponsorów, jest menadżerem zespołu. Metody i formy pracy Sfera emocjonalna dziecka w tym wieku rozwojowym ulega wielkim przeobrażeniom, które pozostają w ścisłym związku z rozwojem osobowości dziecka. Toteż program powinien być wykorzystany w interesie rozwijającego się dziecka, a pomocne w jego realizacji powinny być metody wspierania aktywności twórczej i edukacyjnej ucznia, których istotę stanowi systematycznie stosowany sposób współdziałania nauczyciela z uczniami oraz uczniów między sobą. Do takich metod, niewątpliwie, zaliczyć można: Metodę Ruchu Rozwijającego- W. Sherbone, metodę środka P. Dennisona, techniki Freineta oraz dramę i wszystkie jej techniki. Metody, techniki oraz formy pracy stosowane przy realizacji programu mają w jak największym stopniu zaspokoić naturalne potrzeby fizyczne i psychiczne dzieci, pomóc w wyrównaniu ewentualnych zaległości dydaktycznych i kompensacji braków rozwojowych, stworzyć atmosferę akceptacji i zaufania, rozwijać indywidualne zdolności , zainteresowania oraz w atrakcyjny sposób pomóc zdobywać niezbędną wiedzę, a tym samym „skazać” dziecko na pełny sukces na miarę jego możliwości. Cele dydaktyczno – wychowawcze Realizacja programu zakłada kilka głównych celów dydaktycznych i wychowawczych: szerzenie kultury teatralnej, pielęgnowanie tradycji społecznego działania na rzecz kultury, zaspakajanie naturalnych potrzeb dziecka, umożliwienie kontaktu ze sztuką poprzez aktywne uczestnictwo stworzenie możliwości do samorealizacji, wzbogacenie i rozszerzenie wiedzy i słownictwa z zakresu edukacji teatralnej, rozwijanie wyobraźni, twórczości, zainteresowań, uwrażliwianie na piękno, inspirowanie do poszukiwania i kreowania nowych działań artystycznych i edukacyjnych, krzewienie kultury i estetyki żywego słowa, kształcenie umiejętności animatorów kultury teatralnej, wdrażanie do odpowiedzialności, systematyczności i samooceny. Ćwiczenia składające się na treść zajęć teatralnych powinny kształcić i rozwijać: poprawność dykcyjną i językową – gimnastyka buzi i języka, doskonalić prawidłowe oddychanie, kształcić i rozwijać harmonię ruchową ćwiczyć koncentrację ćwiczyć pamięć, kształcić umiejętność wyrażania uczuć i emocji, kształcić umiejętność pracy nad tekstem lub rolą, doskonalić warsztat teatralny przygotowując określony rodzaj inscenizacji Wielkanoc scenariusze uroczystości szkolnych i przedszkolnychPublished on Mar 15, 2018Tematyczne zestawienie bibliograficzne w wyborze. Publikacje udostępniane przez Bibliotekę Pedagogiczną w Pedagogiczna w Strzelinie Publikacje nauczycieli › strona główna › archiwum › indeks autorów › forum › kontakt Wyszukiwarka publikacji Web Archiwum

scenariusz przedstawienia teatralnego dla gimnazjum